Monday, 30 September 2019

All inclusive survival tips voor whiskyliefhebbers.

Met enige regelmaat zoeken wij de zon op in wat meer exotische oorden buiten Europa.
Als je  alles zoal wel een beetje gezien hebt, valt de keuze gemakshalve, al gauw op een all inclusive resort.
Let echter wel, deze zijn er in alle maten en gewichten en de verschillen zijn gigantisch groot, ook binnen hotels van dezelfde keten.
Dat geldt zowel voor de kwaliteit van het eten als het mores van je medegasten,  maar zeker ook voor wat betreft het drankaanbod.
Het is dan ook zeer belangrijk je eerst in te lezen in de recensies van andere gasten, liefst zo recent mogelijk. Ook is het belangrijk om het reisaanbod op de website van de touroperator goed te bekijken en  de verschillende kamertypes te vergelijken, want vaak hebben deze ook verschillen in het aanbod van de all inclusive.

Staat er vermeld "Lokale alcoholische dranken" dan kun je ervan uit gaan dat whisky niet is inbegrepen. Voor de cocktails en mixdrankjes worden dan plaatselijk whiskysurrogaten gebruikt. Puur zijn deze surrogaten meestal amper te drinken.

Enkele ketens hebben hele resorts met uitgebreidere all inn uitgerust zoals de Palace hotels van RIU. Op andere locaties is er adults only met daaraan gekoppeld meestal een uitgebreidere all inclusive formule.
Wij verbleven nu in het Melia op Sal waar "The Level" werd aangeboden.
Behalve een groter aanbod in de bar, heb je dan recht op een privé ontbijt, eigen check in, een eigen lounge bar, adults only zwembad en doorlopend a la carte eten en nog wat dingetjes.
Allemaal leuk meegenomen natuurlijk.



En dan de whisky:

In het Melia was standaard aanwezig:  White Horse, the Famous Grouse, Johnnie Walker Red Label, Jameson, Jim Beam White Label, Grant`s, J & B en Ballantines. Hier en daar kon het barpersoneel nog een Johnnie Walker Black Label van onder de bar opdiepen als je er om vroeg.
En dat is ook weer een puntje: niet geschoten is altijd mis! Dus je kan altijd vragen of er nog meer is.
Eerder dit jaar waren wij nog in een RIU op Boa Vista waar iedereen, afhankelijk van de kleur armbandje, ofwel lokale zooi ofwel Jameson kreeg geserveerd maar toen ik vroeg wat er nog meer was, kwamen er toch nog 4 andere blends uit de kast, waaronder de Glenfiddich 12Y.

Ook in de hoogste upgrades is het dus meestal behelpen met een beperkt assortiment van blended whisky's maar ook dat kan best wel leuk zijn.
Het is bovendien heel goed om je palet weer eens aan te scherpen want het geeft je de kans al die oude bekenden, die je nu in de slijterij blind voorbij loopt, weer eens naast elkaar te proeven en je er eens rustig op te concentreren.
Dan proef je plots weer de zachte kruidigheid van een Ballantines, het zoetje in de Jameson, het licht rokerige van de J&B met nog een pittige bite toe, het zachte hout in de Jim Beam, het zilte van de zo vaak verwenste Johnnie Walker Red Label en het laagje rook dat erbovenop komt in de Black label.

En uiteindelijk is het dan ook weer fantastisch om bij thuiskomst de vakantie na te bespreken onder het genot van een heerlijke Talisker Storm :-)







No comments:

Post a Comment